Það var spenna og órói sem færðist yfir ungdóminn í sveitinni þegar jólin nálguðust. Spennan stafaði af tilhlökkun um skemmtilega daga, en óróinn stafaði af því hversu tíminn var lengi að líða.

Lesa meira

Hjá okkur kom jólasveinninn aðeins einu sinni í desember, þann sjötta, með gjafir eða, ef börnin voru óþæg, þá hafði hann aðstoðarmann með sér sem Knecht Ruprecht hét (ísl. þrællinn Ruprecht).

Lesa meira

Það var einnig gott að fara til ömmu og afa þegar biðin eftir jólunum var orðin mikil, þá var nú mikill spenningur í mannskapnum og lætin eftir því.

Lesa meira

Í allri umræðu um erfiðleika í efnahagsmálum landans er nauðsynlegt að minnast þess hvernig tímarnir voru hér áður fyrr og leggja mat á það hvernig og hvort tímarnir hafi breyst til hins betra eða verra. Lesa meira

Oftast fengum við, bræður mínir þrír og ég, ný föt fyrir jólin og á aðfangadag klukkan fjögur (e.h) vorum við drifin í bað í stóran trébala sem komið var fyrir á stofugólfinu og baðvatnið hitað á eldavélinni. Ég naut þeirra forréttinda þar sem ég var yngst að fara fyrst í baðið og síðan strákarnir eftir aldri. Lesa meira

Þegar við sátum í mestu makindum að gæða okkur á íslenskum hamborgarahrygg, voru Spánverjarnir úti að skemmta sér, dansandi og syngjandi á götum úti framundir morgun, ungir sem gamlir.

Lesa meira

Á mínu heimili byrja jólalögin að hljóma í nóvember. Verið er að æfa jólalögin sem spiluð eru fyrir Hornfirðinga á aðventunni... þannig hefur það verið hjá okkur frá því að við settumst hér að árið 1986. Lesa meira

En ósköp var nú tíminn samt stundum lengi að líða og kannski sérstaklega á aðfangadag, þá tóku gjafir og tilhleypingar alveg óheyrilega langan tíma og svo þurfti að mjólka um kvöldið alveg eins og á virkum degi ! Lesa meira

Var þetta einstaklega hátíðleg stund og heilagleikinn kominn í hjartað þegar farið var heim

Lesa meira

Ég verð ekki var við mikið jólastress hjá færeyjngum, þeir hafa einhverja ró yfir sér.

Lesa meira

Ég gæti sagt ykkur frá því þegar ég komst í machintosið hennar Guðnýjar (sem hún hafði falið á besta stað) og svo faldi ég mig undir sófanum þar sem enginn sá mig og át alla bestu molana. Lesa meira

Ég varð svo fjúkandi reið yfir þessu og sagði mömmu að láta hann éta alla bitana aftur og hann ætti að tyggja þá í þetta sinn.

Lesa meira

Ég hef alla tíð verið mikið jólabarn þar sem ég ólst upp á miklu jólaheimili. Allt var þrifið hátt og lágt inni í skápum og alls staðar. Bakaðar margar sortir af smákökum, randalínur hvítar og brúnar, ísar og frómasar í lítratali. Lesa meira

Ég hugsa að það sé ekki á neinn hallað þegar ég fullyrði að mamma hafi séð um jólaundirbúninginn frá A-Ö enda var alltaf allt eins og það átti að vera og aldrei klikkaði neitt, nema þegar við pabbi náðum að hafa upp á öllu konfektinu og klára það á undan áætlun í hinu árlega óopinberlega jólakapphlaupi í leynikonfektbirgðirnar hennar mömmu.

Lesa meira

Við höfðum svo snör handtök með að setja fyllingu í hana og krydda og þegar hún var svo komin á jólaborðið, bragðaðist hún betur en allar aðrar jólagæsir.

Lesa meira

Ég er uppalin í Grundarfirði og er elst af fimm systkinum.  Mesti spenningurinn var á Þorláksmessu. Dagurinn byrjaði með skötuveislu í hádeginu, skatan var vel kæst. 

Lesa meira

Fannhvítur snjór liggur yfir jörðinni, himininn er heiður, kyrrð og friður fyllir loftið, en samt er óróleiki og  spenna í lítilli sál

Lesa meira

Ég læt hugann reika aftur í tímann, svona rúmlega 50 ár. Ég á góðar minningar frá æskuárunum og jólahaldi þess tíma

Lesa meira

Ég tel mig nú vera heilmikinn jólaundirbúningsmann, en eins og flestir Hornfirðingar orðið vita þá geri ég mitt besta til að Austur-Skaftfellingar og aðrir landsmenn byrji snemma að undirbúa þessa stóru hátíð með jólakortabröltinu í mér.

Lesa meira

 

Ég ólst upp í sveit í Eyjafirði með kýr, hesta og kindur. Fór ég alltaf í fjós með mömmu og pabba að hjálpa til. Þegar ég var nógu gömul til að vera ein inni fékk ég að sleppa við kvöldmjaltirnar á aðfangadag.

Lesa meira

Yndislegast finnst mér þó alltaf hvað allir eru glaðir og jákvæðir í desember og nýtur maður þess að vera innan um fólk á allskyns jólasamverum, tónleikum og öðrum uppákomum sem eru í boði Lesa meira

Í minningunni var alltaf snjór á jólunum, mikil dýrð og gleði.

Lesa meira

Fyrir ekki svo mörgum árum átti ég mjög erfitt með að skilja hvernig foreldrar mínir gátu borðað svona hægt og gefið sér tíma til að vaska upp eftir matinn – vitandi af öllum þessum spennandi pökkum í stofunni!

Lesa meira

Minning mín um jól í litla húsinu okkar á Breiðabakka í Vestmannaeyjum eru böðuð í ljóma eins og ég man þau.

Lesa meira

Desembermánuður er yndislegasti mánuður ársins því ég hef alltaf verið mikil jólastelpa í mér

Lesa meira

Þetta eru einstaklega rúmgóð jól hjá mér í ár. Ég kláraði að leika tvær sýningar i desember og er ekki að æfa neitt þannig að ég hef haft nægan tíma til að undirbúa jólin. Enda er langt síðan ég var búin að öllu. Jólatréð er löngu skreytt og búið að vera með ljósum síðan 5.des. Dóttir mín María 9 ára sá alveg um það. Þegar ég sagði að fólk gerði þetta yfirleitt á Þorláksmessu þá sagði hún bara "og mamma so what" Og ég var sammála. Ég hugsa að þetta hafi verið frekar sparnaðarspekúlantsjónir heldur en skírar jólareglur. Ég baka aldrei fyrir jólin þannig að ekki var það að flækjast fyrir mér og síðan er ég í bandalagi við jólagafafélaga mína að jólagjöfin megi ekki fara yfir 1ooo kall. Lesa meira

Bernskuminningar mínar um jólin eru mjög ánægjulegar og fullar af tilhlökkun, gleði og þakklæti. Ég tel mig líka heppna, því ég hef kynnst hefðum af nokkrum heimilum á uppvaxtarárunum. Þessar minningar eru mér afar dýrmætar og ætla ég að leyfa ykkur að skyggnast aðeins inn í þær. Nokkrum jólum eyddum við pabbi hjá Gunnu ömmu og Hirti afa, þar var ekkert öðruvísi en hjá flestum um jólaleytið, fullt af hefðum. Um kaffileytið á aðfangadag fór afi alltaf til Steingríms kaupmanns til að sækja epli, appelsínur, malt og appelsín. Ein jólin stakk pabbi uppá því að við myndum fara með afa en ég bað um að fá að vera heima þennan hálftíma, og var það látið eftir mér. Ég var sko búin að ákveða að nýta tímann vel og sortera alla pakkana! Amma var að vinna þennan aðfangadag uppi á Skjólgarði og var ekki von á henni heim fyrr en seint um kvöldið. Lesa meira

Ætli það sem komi ekki fyrst í hugan þegar ég hugsa til bernskujólanna, sé kökuilmur. Mamma byrjaði að baka á aðventunni og þar sem ég er dálítið eldri en systkini mín sat ég einn að jólasmákökunum fyrstu árin. Þegar ég var kominn á unglingsár og systkinin farin líka að höggva stór skörð í kökuboxin, var reynt að banna okkur að klára kökurnar fyrir jólin. Mamma reyndi jafnvel að fela boxin eða líma aftur lokin en það hafði ekkert að segja, það var yfirleitt lítið eftir af kökunum á aðfangadag. Þegar mamma sá að þetta hafði ekkert uppá sig og leyfði okkur að ganga sjálfala í kökudallana, þá hætti þetta og það var nóg til af kökum um jólin, en þá voru þær heldur ekki borðaðar því það voru allir svo mettir af kjöti og konfekti. Lesa meira

Ekki get ég sagt að ég eigi einhverjar sérstakar minningar tengdar jólunum úr æsku aðrar en þær að þetta hafi að mestu verið notalegur og skemmtilegur tími. Ég minnist þess þó að móðir mín og móðurafi hafi alltaf verið upptekin í kórastarfi á jólunum og eftir þeim þurfti mikið að bíða, t.d. á aðfangadag - það var vont. En þau skiluðu sér þó seint og um síðir - að okkur fannst - og þá var hægt að hefja hefðbundið jólahald. Þessar minningar útskýra sennilega hvers vegna ég hef á mér allan vara og hef hinar ýmsu efasemdir um ágæti hvers kyns kórastarfs. Lesa meira

Þegar ég var barn voru jólin mjög frábrugðin þeim jólum sem ég held með fjölskyldu minni í dag . Jólaundirbúningurinn hófst í enda nóvember með laufabrauðsbakstri heima hjá systur mömmu. Ég fékk að fletja út kökurnar með henni snemma morguns svo eftir hádegi komu allir saman og skáru út, laufabrauðsbaksturinn tók alltaf heilan dag. Ég man lítið eftir öðrum undirbúningi fyrr en á aðfangadag þá byrjaði póstburðurinn, ég og vinkona mín töltum alltaf um þorpið og bárum út jólakortin fyrir vini og vandamenn og skoðuðum jólaljósin í leiðinnni og við vorum ekki sáttar ef einhver var búin að breyta til frá síðast. Á þessum tíma var aldrei skreytt fyrr en á Þorláksmessu. Lesa meira

Minning mín um jólin þegar ég var að alast upp í Reykjavík er sú að það var mjög mikið um að vera og það þurfti að þrífa alla íbúðina hátt og lágt, allt varð að vera tandurhreint og fágað áður en jólin gengu í garð . Svo var bakaðar lifandi býsn af tertum og smákökum sem settar voru í kökustauka og límt vel fyrir því ekki mátti snerta á þeim fyrir en um jólin. Mamma saumaði jólafötin á okkur krakkana, og það var alltaf tilhlökkun að fá ný föt, en ekki fannst mér nú jafn gaman að þurfa alltaf að vera að máta þau, ( það er nú annað í dag). Lesa meira

Mig langar að minnast jólahalds eða brota úr því sem situr eftir fyrir svona hálfri öld en þá var ég níu ára gömul. Ég ólst upp á góðu sveitaheimili eða á Miðskeri í Nesjum. Á þessum árum var nú ekki mikill íburður eða jólaskraut, þetta er á þeim tíma sem við fengum kannski kerti og spil og eina og eina bók eða fallega sokka og vettlinga í jólagjöf. Mamma saumaði á okkur falleg jólaföt jafnvel upp úr gömlum fötum en alltaf fengum við ný nærföt og náttföt. Okkur þótti alltaf mjög vænt um það sem við fengum. Ekki var komið rafmagn á bæina í Nesjum nema kanski eitt og eitt heimili og voru þá heimarafstöðvar hjá þeim framsýnustu. Húsið heima var kynt með olíu en alltaf var slökkt á kyndingunni á næturnar svo stundum var ansi kalt þegar farið var á fætur. Ljósin voru olíulampar, gasluktir eða kerti. Það varð að umgangast ljósin með mikilli aðgát og það voru lítil kerti á jólatrénu sem fengu litla stund að lifa við allra heilugustu stundirnar. Lesa meira

Þegar leið á jólaföstu hófst jólaundirbúningurinn. Allir unnu af kappi því mikils þurfti með á stóru heimili. Við börnin hjálpuðum til eftir bestu getu hvers og eins. Í frístundum okkar þurfti líka að huga að ýmsu hjá okkur systkinunum. Við pukruðumst með smádót úti í hornum, við vorum að útbúa jólagjafir til að gefa á jólunum og svo þurftum við systurnar að sauma föt á brúðurnar okkar því ekki máttu þær klæða jólaköttinn sem kallað var. Við systkinin máttum heldur ekki klæða köttinn. Mamma sá um að við gerðum það ekki. Hún spann, prjónaði og saumaði fram á nætur. Ég man hvað var notalegt að sofna við rokkhljóðið hjá mömmu á kvöldin þegar ég var orðin þreytt á að basla við að prjóna spjarir (leppa) til að gefa einhverju systkina minna innan í jólaskóna. Og niðri í kjallara heyrðist hefilshljóð hjá pabba. Hann kepptist við að smíða smáhluti sem komu svo óvænt á aðfangadagskvöld. Lesa meira

Ég heiti Katarzyna og kem frá hafnarbæ í Póllandi sem heitir Gdynia. Þangað komu gjarnan hornfirskir bátar í slipp og flutti ég til Hafnar 1997 til að vinna hjá Skinney og er hér enn! Nú bý ég hér með eiginmanninum Greg og tveimur dætrum okkar Oliviu Emmu og Vanessu Irr. Fjórum vikum fyrir jól byrjar aðventan og fyrir kaþólikka þá byrjum við að bíða eftir Jesú og jólunum í hjörtum okkar. Þessi tími fyllir okkur gleði því við vitum að þá endurfæðist Jesú fyrir okkur. Á jólunum safnast saman öll fjölskyldan eins og hægt er. Fyrir jólin eru settar upp í búðunum stórar körfur þar sem stendur "kauptu eitthvað fyrir aðra líka" og setur maður þá í körfurnar mat eða annað sem síðan er dreift til þeirra sem þurfa. Það þarf ekki að vera mikið. Einnig getum við látið prestinn okkar fá mat og gjafir og kemur hann því til skila þar sem hann þekkir best hvar þörfin er mest. Á aðfangadag stendur svo sveitarfélagið fyrir Stol Wigilijny, jólahlaðborði, út á götu fyrir þá sem eru svangir og fátækir. Lesa meira

Jól á Íslandi eru ólík jólunum sem við höldum á Filipseyjum, aðrir siðir og venjur. Ég kem frá bæ sem heitir Compostela sem er í 45 mínútna fjarlægð frá borginni Cebu fuente Osmena. Í Filipseyjum við byrjum að setja upp jólaljós í september, þá er farið að kólna og við finnum þá að jólin eru að nálgast. Við setjum líka upp fjárhúsið í Betlehem með líkneskjum af Jesú, Maríu og Jósef í fullri stærð í görðunum okkar þegar nær dregur jólum. Svo er keppni í jólaskreytingum og keppast allir við að skreyta sem mest og hafa sem mest af ljósum. Í borginni Cebu Fuente Osmena er sett upp ristastórt jólatré í miðbænum sem er 40 metra hátt! og gaman að fara þangað. Jólasveinninn kemur til okkar á aðfangadag, bankar upp á og gefur börnunum gjafir, honum fylgir líka gerfisnjór sem er dreift í kringum hann jafnóðum - því hann kemur jú að norðan! Lesa meira

Í minningu minni um jólin er margt sem flestir íslendingar kannast við. Eplailmurinn, mandarínur, góður matur og mikil tilhlökkun. Ekki fannst okkur vera komin jól fyrr en skötulyktin lá yfir öllu á Þorláksmessu. Í Ólafsvík þar sem ég ólst upp er einn siður sem ég held að sé ekki annars staðar á landinu. Á þrettándanum klæddum við okkur upp í grímubúninga sem álfar. Við gengum í hús til að sníkja okkur eitthvað í gogginn. Græðgin var stundum svo mikil að við fórum í öll hús í bænum og vorum langt fram á kvöld, helfrosin eftir ævintýrið. Eitt er mér þó minnisstætt er ég bjó hér á Hornafirði sem lítil stelpa. Árið 1979 var ég þeirrar gæfu aðnjótandi að komast á Kanaball út á Stokknesi. Lesa meira

Nollaig faoi shéan agus faoi mhaoise daoibh go léir! Svona er jólakveðja frá mínu heimalandi, Írlandi. En hvað það er gaman að hugsa til baka til jólanna sem voru allt öðruvísi en ég upplifi á Íslandi! Aldrei hvít jól! Lifandi jólatré með heimaföndruðu skrauti. Jólaviður með sín oddhvössu laufblöð og skærrauð ber, tákn um þyrnikórónu Jesú og blóð hans. Eitt kerti út í glugga til að bjóða velkomna þá sem gætu þurft á skjóli að halda, eins og María og Jósep þurftu. Þegar maður hafði aldur til, var farið með í miðnæturmessu í stóra kirkju með fallegum söng og tónlist. Eftir að hafa reynt að halda sér vakandi allt kvöldið til að mæta í messu, átti aldeilis að reyna að halda áfram að vaka til að fylgjast með er jólasveinninn sjálfur kom með gjafirnar. En það endaði alltaf eins. Lesa meira

Þegar ég var beðin um að vera jólagestur og rifja upp bernskujólin, fóru minningarnar á flug og margt sem kom upp í hugann, þegar ég var að alast upp - telpuskottið heima á Eyrarbakka. Flestir ungarnir voru flognir úr hreiðrinu nema tveir af bræðrunum og við tvær yngstu systurnar 8 og 10 ára Við tókum alltaf virkan þátt í jólaundirbúningnum - baka smákökurnar, þrífa eldhússkápana og setja í þá spánýjan hillupappír og festa jólablúndu framan á hverja hillu með teiknibólum og föndra jólagjafirnar. Mamma með okkur systurnar í Kaupfélaginu á Selfossi, að versla efni í jólagjafirnar, sem við fengum að gera sjálfar, með hennar hjálp handa 7 uppkomnum systkinum okkar og þeirra börnum. Lesa meira

Frá barnæsku til þess að við hjónin fluttum til Svíþjóðar árið 1979 með Völu, þá 2ja ára, voru jólin hjá mér með þeim hætti sem flestir íslendingar þekkja, stigmagnandi stress þar til jólin detta inn kl. 18 á aðfangadag með messu og mat. Á Stapa fengu kýrnar og ærnar matinn fyrst eins og gerist og gengur til sveita. Fyrstu jólin lærðum við að sinn er siður í hverju landi og nú vorum við allt í einu bara þrjú, fjarri stórfjölskyldunni á Stapa. Við ætluðum þó að halda okkar striki, þvo þvott og gólf, skreyta, pakka inn gjöfum og elda mat fram til kl. 18. Þennan fyrsta aðfangadag okkar í Svíþjóð svona um tvöleytið vorum við að þvo í þvottahúsinu sem var sameiginlegt fyrir stóran hluta af stúdentagarðinum. Þar mættu okkur leikfélagar Völu, í jólafötunum, búnir að taka upp pakkana og farnir að bíða eftir að horfa á teiknimyndasögurnar í sjónvarpinu kl 4. Þeir voru búnir með jólin. Lesa meira

Jólaminningar, já þá kemur nú ýmislegt upp í hugann. |nl|Í mínum huga tengist jólahátíðin óneytanlega sveitinni og hvergi finnst mér jólalegra en heima á Kálfafelli. Koma labbandi úr fjárhúsunum og sjá jólaljósin heima í bæ. Kindurnar tengjast þá jólaundirbúningnum líka, þar sem aldrei er eins mikið að gera hjá hrútunum en akkúrat á aðventunni. Til að einhver lömb komi um vorið verða bændur að tryggja það að hrútarnir vinni sitt verk. Þess vegna er þetta hluti af mínum jólaundirbúningsminningum að veltast með hrúta milli króa. Lesa meira

Jólin í Japan eru allt öðruvísi heldur en hér á Íslandi. Þau eru meira svona "fjölskylduhátíð" í Japan. Um það bil 85% af japönum eru hvorki búddatrúar né kristnir, þannig við hugsum ekkert um Jesú eða eitthvað sem tengist kristinni trú um jólin. Árið sem ég kom til Hornafjarðar, hélt ég jól hjá Heiðu og Begga. Það var allt annað en jólin hjá okkur í Japan sem er bara fínt, en ég fékk bara sjokk þegar ég borðaði skötu hjá ömmu Júlíu á Þorláksmessu. Ég er hrifin af flestum íslenskum mat en skata var alls ekki góð, en mér finnst íslenskur jólamatur bara góður og ég er sérstaklega hrífin af hangikjöti. Ég kaupi það alltaf þegar ég fer til Japan og gef fjölskyldunni minni að smakka og allir elska hangikjöt og grænar baunir. Lesa meira

Mér finnst eins og allt hafi alltaf verið alveg eins á jólunum heima þegar ég var lítil. Veit svo sem ekki hvort aðrir fjölskyldumeðlimir myndu taka undir það. Það var til dæmis alltaf borðað kl. 18 á aðfangadagskvöld. Það var alltaf mjög hátíðleg stund og við systurnar vorum alltaf í nýjum kjólum sem mamma hafði einhversstaðar fundið tíma til að sauma. Við fórum alltaf í bað á Þorláksmessu og fengum ný náttföt og lögðumst í tandurhreint rúm. Við fórum líka alltaf í mat til afa og ömmu á milli jóla og nýárs þar sem allt fallega jólaskrautið var á nákvæmlega sama stað og árið áður. Lesa meira

Í minningunni eru jólin mér mjög kær það var svo gaman að vera barn og upplifa jólin, en í dag er ég í sjálfu sér ekkert sérlega mikil jólamanneskja, ég þarf ekki endilega að fara eftir einhverjum hefðum, heldur bara svona geng í gegnum þessa hátíð á frekar óhefðbundinn hátt en það er samt nokkur atriði sem eru ómissandi. Við í fjölskyldunni höfum einu sinni verið á Kanaríeyjum um jól og áramót og einu sinni um áramót og það fannst mér alveg frábært. En þó fannst mér mikilvægt að koma á Hornafjörð um jólin þegar ég bjó í Rvk. Því það voru ekki almennileg jól nema að vera á Hornafirði og þá í Hlíðartúninu hjá mömmu og pabba. Lesa meira

Það er mér ánægja að fá að segja ykkur aðeins frá því hvernig við höldum jólin í Brasilíu. Við erum ekki eins skreytingaglöð í Brasilíu eins og við hér á Íslandi. Við byrjum að skreyta mun fyrr og um miðjan nóvember er allt klárt fyrir jólin. Heima við notum við aðallega styttur og þess háttar af Jesúbarninu í jötunni, þetta er jú afmælið hans. Við skreytum einnig með nátturulegum skrauti eins og blómum og svo skreytum við tréin úti með smá ljósum. Á götum og torgum er meira skreytt með ljósum og jólatrjám. Lesa meira

Ég get nú ekki sagt að jólahaldið heima hjá mér þegar ég var ungur sé ljóslifandi fyrir mínum hugskotssjónum. Eitt og annað kemur þó upp í hugann þegar sest er niður og hugurinn þvingaður til baka. Það sem hér fer á eftir hefur sennilega gerst, en þó ekki endilega eins og sagt er frá því, því að engir tveir hafa sömu upplifun af atburðum sem gerst hafa, en þannig er nú sagan samt skrifuð. Eitt af því fyrsta sem kemur upp í hugan er rafmagnsleysi á jólunum. Faðir minn Gísli Björnsson var rafveitustjóri á Höfn og varð hann því ásamt sínu starfsfólki að bregðast skjótt við og reyna að koma rafmagni á aftur eins fljótt og mögulegt var. Lesa meira

Aðfangadagskvöld hefur verið svo gott með sama sniði öll þau jól sem ég hef upplifað, 23 talsins. Mismargir hafa verið á heimilinu í hvert skipti, mest 7 þegar báðar systur mínar og ömmur voru heima, og minnst 3 þegar ég hef verið einn með foreldrum mínum. Öll þessi 23 ár hafa verið eldaðar rjúpur þó ýmislegt hafi verið eldað með þeim en nánar verður farið út í það á eftir. Hlustað er á messuna kl. 18 á gömlu Gufunni og maturinn byrjar almennt um það leyti. Á síðustu árum hefur sá tími sem farið hefur í borðhald heldur lengst þar sem einkasonurinn er orðinn rólegri þegar kemur að pakkaopnun. En öll 23 jólin hef ég haldið á Silfurbraut 13 og verður það snið óbreytt þessi jól. Lesa meira

Ja hérna nú eru þau að koma aftur blessuð jólin og mikið er ég fegin, búin að bíða síðan síðustu jól kvöddu okkur. Hver einustu jól skipta mig miklu máli, ég byrja að skreyta um miðjan nóvember til að geta notið jólaljósanna og skreytinganna lengur. Í minni æsku voru jólin alltaf skemmtilegasti tíminn á árinu ekki einu sinni afmælið mitt komst fram yfir jólin. Ég ólst upp í Grindavík. Aðfangadagur byrjaði á því að við systkinin (sem erum fjögur) byrjuðum á því að kíkja í skóinn okkar og svo eftir þann glaðning frá Sveinka var rokið í síðasta súkkulaðimolann í jóladagatalinu og drukkin ísköld mjólk með. Lesa meira

Það var ekki langt liðið á jólaföstu, þegar við krakkarnir í Nesjaskóla fórum að læra utanað, ljóð og kvæði tengd hátíðinni. Til þess að muna betur ljóð dagsins hafði ég það fyrir sið að ganga spölinn frá Sunnuhvoli að Mánagarði í takt við hrynjanda ljóðsins. (Á þessum tíma var Nesjaskóli enn til húsa í Mánagarði). Ég býst við að göngulagið hafi verið hálfundarlegt, en enginn sá það í skammdegismyrkrinu, rafmagnið var nýkomið í sveitina og farið var spart með þann munað. Hvort það var á jólaföstu árið 1958 eða á einhverri annarri, var ljóð Matthíasar Jochumsonar, ?Jólin 1891? eitt þeirra sem stjúpi minn setti okkur fyrir. Lesa meira

Komiði öll sæl og blessuð lesendur mínir (og líka þeir sem bara lesa fyrirsögnina) Ég man ekkert markvert frá fyrri jólum. Ég ólst upp i ósköp hefðbundnu fjölskylduumhverfi í hlíðunum Reykjavík –við bjuggum í venjulegri íbúð í blokk. Ég er sem sagt ekki nógu gamall til þess að muna jól í torfbæ. Jólatré voru komin til sögunnar þegar ég var ungur. Tilefni jólanna var það sama og nú og umgjörðin mjög lík. Þegar ég var átta ára fékk ég bíl í jólagjöf, svona litla drossíu sem ekkert var hægt að gera við nema að skríða með eftir gólfinu og burra. Mér fannst þetta léleg gjöf og lét það í ljós við foreldra mína. Ég þótti vanþakklátur. Þau jól liðu í hálfgerðu fílukasti. Lesa meira