..auðvitað gætu þeir allt, þeir eru nú jólasveinarnir
Jólagestur okkar 9. desember er Þórey Bjarnadóttir
Jólaminningar, já þá kemur nú ýmislegt upp í hugann.
Í mínum huga tengist jólahátíðin óneytanlega sveitinni og hvergi finnst mér jólalegra en heima á Kálfafelli. Koma labbandi úr fjárhúsunum og sjá jólaljósin heima í bæ. Kindurnar tengjast þá jólaundirbúningnum líka, þar sem aldrei er eins mikið að gera hjá hrútunum en akkúrat á aðventunni. Til að einhver lömb komi um vorið verða bændur að tryggja það að hrútarnir vinni sitt verk. Þess vegna er þetta hluti af mínum jólaundirbúningsminningum að veltast með hrúta milli króa.
Annars var jólaundirbúningurinn frekar hefðbundinn hjá minni fjölskyldu. Mamma byrjaði að baka á aðventunni og fyrsta jólaserían var sett í gluggann hjá mér og Ingunni systur 11. desember þegar fyrsti jólasveinninn kom til byggða. Hún var yfirleitt marglit og ekki fleiri seríur settar upp fyrr en um 20. desember, en það er nú annað núna þegar flest jólaljós eru komin upp í byrjun mánaðarins. Við systurnar vorum saman í herbergi og við vorum lengi búnar að velta fyrir okkur hvernig jólasveinarnir gætu sett gjafir í skóinn okkar þar sem við værum á annarri hæð og glugginn oftast lokaður! Það var mikið spáð og spekúlerað en við komumst að því að auðvitað gætu þeir allt, þeir eru nú jólasveinarnir.
Fyrst eftir að ég man eftir voru mamma og pabbi með lítið gervijólatré sem stóð á stofuborðinu. Síðan fórum við að sækja okkur jólatré inn í Staðarfjall þar sem er nokkur skógur. Við systurnar fórum með pabba að sækja tréð á Þorláksmessu. Það var alltaf mikill spenningur fyrir því að fara í jólatréleiðangur inn í Staðarfjall. Við gerum þetta ennþá af og til og er leiðangurinn alltaf jafn skemmtilegur. Við byrjuðum alltaf að skreyta 21.-22. desember þegar ég var lítil en núna seinni árin er maður að tína skrautið upp allan mánuðinn. Ég er mjög íhaldsöm á jólaskraut og vil helst hafa sama skrautið ár eftir ár. T.d á ég gamla pípuhreinsarakalla sem ég föndraði í Hrollaugsstaðaskóla og eru nú alls ekki þeir flottustu, en þeim tengjast góðar minningar. Ekki það að maður kaupi sér ekki smá skraut á hverju ári, en það gamla er alltaf tekið upp úr kassanum.
Hjá mér var eftirvæntingin eftir öllum góða matnum ekki síðri en eftir pökkunum. Ég hef alltaf verið mikil matmanneskja og á jólunum borðaði maður mat sem maður fékk ekki annars. Svínahamborgarhryggur og allt meðlætið, rauðkál, baunir, rauðrófur, gular baunir, súrar gúrkur og svo ís í eftirmat. Jólahátíðin er hátíð fjölskyldunnar sem kemur saman og gerir sér dagamun í mat og drykk. Þannig eru jólin hjá minni fjölskyldu, held að engin geti borðað eins mikið af makintosh konfekti og við systur (og þá sérstaklega Aðalbjörg). Eftir átveislunnar eru stundur nokkrar flíkur svolítið þröngar, en það er líka allt í lagi maður hefur allt árið til að ná þeim aukakílóum af sér.
Í lokin sendi ég ykkur mínar bestu jólakveðjur með þessari góðu uppskrift sem Helga frá Brunnavöllum gaf mér og kallast þær einfaldlega Helguköku. Algjört nammigott til að maula á aðventunni.
Helgukökur
3 eggjahvítur
150g flórsykur
2 stk pipp súkkulaði
100g nóa kropp
Stífþeyta saman eggjahvítur og flórsykur. Brytja niður pipp og merja nóa kropp. Blanda öllu varlega saman. Móta í litlar smákökur og baka á plötu við 100°C í 50 mínútur.
Verði ykkur að góðu
Þórey á Kálfafelli
Skrifa athugasemd