Kæru Hornfirðingar
Nú eru jólin að koma. Við þekkjum flest jólaguðspjallið, þá fallegu frásögn sem svo mörgum þykir vænt um. En hvaða boðskap flytur jólaguðspjallið okkur? Hvað er það sem þessi frásögn hefur að bera fram yfir aðrar frásagnir?
Í guðspjöllum Matteusar og Lúkasar er sagt frá fæðingu frelsarans og um leið að Jesús Kristur er Immanúel, sem þýðir „Guð með oss,“ góði hirðirinn, friðarhöfðingi og Guðs elskaði sonur. Tilgangur guðspjallanna er því að skýra út fyrir mannkyninu hver Jesús svo sannarlega er.
Höfundur Jóhannesarguðspjalls fer aðrar leiðir en Matteus og Lúkas. Þar talar höfundurinn um Jesús sem orð Guðs eða logos. Þar stendur: „Í upphafi var Orðið og Orðið var hjá Guði og Orðið var Guð. Hann var í upphafi hjá Guði. Allt varð til fyrir hann, án hans varð ekki neitt sem til er. Í honum var líf og lífið var ljós mannanna“. Áfram segir: „Og Orðið varð hold, hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika og vér sáum dýrð hans, dýrð sem sonurinn eini á frá föðurnum.“
Orð Guðs, Guð sjálfur gerðist því maður og gekk meðal okkar mannanna, kenndi, huggaði, læknaði og þjónaði. Fæðing hans átti eftir að breyta ásýnd þessa heims sem við þekkjum svo um munar. Enginn persóna í allri mannkynssögunni hefur haft meiri áhrif en einmitt litla barnið sem fæddist í gripahúsi og var lagt í jötu. Barnið sem var í svo mikilli hættu á að fá ekki að fæðast, fá ekki að lifa vegna þess að setið var um líf þess.
Það er talið að Jesús hafi starfað í um það bil þrjú ár, frá 30 ára aldri til 33 ára aldurs, ekki lengur. Það er ekki löng starfsævi. En hvað var það sem gerði það að verkum að sú stutta ævi sem kristur lifði breytti svo mörgu? Jú það voru einmitt orð hans og verk sem ollu því. Guð er kærleiki sagði hann sjálfur. Í þeim kærleika þjónaði hann samferðafólki sínu, læknaði það og gaf því von. Von um tilgang og frið.
Jesús segir, í Matteusarguðspjalli: „Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir alla“. Við sem erum kristin og játum trú á Guð og son hans Jesú Krist höfum tekið við þessari gjöf hans. Við höfum meðtekið Orðið sem varð hold. Við höfum rétt út hönd okkar til hans og beðið hann um að umvefja okkur elsku og náð sinni okkur til gæfu og honum til dýrðar. Og hann gerir það.
En erum við þess verðug? Eða kannski ætti ég frekar að spyrja: Er sú gjöf algerlega skilyrðislaus? Þetta er erfið spurning. Eitt er þó víst að ást hans til þín og mín er skilyrðislaus. Aftur á móti fer hann fram á það við okkur að við hugsum á sama hátt til náunga okkar og hann hugsar til okkar. Hann fer fram á það við okkur að við hjálpum hvert öðru, að við elskum hvert annað og styðjum bæði í gleði og sorg. Hann fer fram á það við okkur að við tökum ekki hlutunum sem sjálfsögðum. Að við lærum að meta það sem við eigum, heilsu, ástvini, vini og lífið sjálft. Og leiðin að því háleita markmiði er í gegnum hann sjálfan. Því við mætum Guði innra með okkur í bæn og íhugun. Þar fer fram sú tenging við Orðið, við kærleikann Krist, Guð okkar sem blessar okkur hvert og eitt í náð sinni.
Við skulum því fagna barninu sem fæddist á jólanótt, hlýða á boðskap þess og næra okkur á Orðinu því það gerir okkur hæf til þess að horfa út á við. Það gerir okkur hæf til þess að losa okkur undan sjálfselsku og niðurbroti því kærleikurinn leitar ávallt út ef hann er sannur og frá Guði kominn, þannig er það bara.
Góður Guð gefi ykkur öllum gleðileg jól og farsælt komandi ár.
Hólmgrímur E. Bragason
Reyðarfirði
Skrifa athugasemd